i6310134

Korte casusbeschrijving:

75-jarige vrouw, bekend met paroxismaal atriumfibrilleren, mammacarcinoom in 2008 en diabetes mellitus type 1, ligt nu opgenomen op de afdeling chirurgie na CRS + HIPEC i.v.m. peritoneale metastase bij appendixcarcinoom, waarbij de cardiologie in consult is gevraagd wegens een snelle onregelmatige hartslag.

De vraagstelling bij het ECG:
Is er sprake van atriumfibrilleren?

Interpretatie van het ECG volgens het stappenplan:

Stap 1: Ritme
– Irregulaire RR-intervallen
– Afwezigheid van P-toppen
Stap 2: Frequentie
– 121 bpm
Stap 3: Hartas
– Intermediaire hartas (QRS complexen in afleidingen 1 en AVF positief, echter in AVF wel minimaal, hiervoor gekeken naar afleiding 2 die ook positief is wat bevestigd dat er sprake is van normale hartas)
Stap 4: P, PQ, QRS, ST, T
– Geen normale P-toppen zichtbaar
– PQ tijd niet meetbaar
– Geen pathologische Q
– Iets vertraagde R-progressie
– Geen pathologisch ST segment
– T-top lastig te beoordelen, gezien trillingen van atriumfibrilleren die bovenop de T-top liggen
– Normale geleidingstijden

Conclusie: beantwoording van de vraagstelling

Ja, er is sprake van atriumfibrilleren met een verhoogde volgfrequentie. Te zien aan een snelle, irregulaire en chaotische atriale activiteit met irregulaire en smalle QRS-complexen die elkaar snel opvolgen.