i6088224
ECG-casuïstiek Korte beschrijving van de patient. Man, 28.04.1961 Rvk: Doorverwijzing door de huisarts wegens vermoeidheidsklachten, fors nachtzweten en benauwdheid bij inspanning. Reden van ECG: In verband met de vermoeidheidsklachten en benauwdheid bij inspanning wordt ter controle een ECG gemaakt. Vraagstelling bij ECG: Kunnen de klachten van deze patiënt worden verklaard door hartfalen of ritmestoornissen? Ritme Het ritme wordt bepaald in de V2. Het ritme is regulair. Elke P-top (boezemcontractie) gaat vooraf aan het QRS-complex. Na het QRS-complex volgt een T-top. De P-toppen zijn positief, waardoor duidelijk kan worden gezegd dat het ritme start in de sinusknoop, dus dat er sprake is van een normaal sinusritme. Frequentie. Een normale hartfrequentie ligt tussen de 60 en 100/minuut. De frequentie van 61 slagen/min zit aan de ondergrens, maar valt binnen de normaal-range. In dit geval is de hartfrequentie dus gegeven, maar deze is ook te bepalen aan de hand van de afstand tussen de QRS-complexen. Dit bepaal je door 300 te delen door het aantal hokjes tussen de QRS-complexen, in dit geval 300/5 = 60 slagen per minuut. Hartas Het bepalen van de hartas van het QRS-complex. De linkerkant van het hart domineert, doordat hier meer spierweefsel zit. De dominanste activatie zie je dan ook vaak naar de linkerkant. Bij sommeren van deze vectoren ontstaat er een netto vector naar ongeveer linksonder. Hierdoor is bepaald dat de normale hart-as tussen -30 en +90 is. Hierdoor zie je in principe positieve uitslagen in afgeleiden I, aVF en aVL. Bij deze patiënt wordt in afgeleide I en aVL een positieve uitslag gezien, maar is de aVF niet helemaal positief. Hier is de negatieve component iets meer uitgesproken dan de positieve component. Echter is afgeleide II, die loodrecht op aVL staat wel positief, waardoor je kan concluderen dat het hier nog gaat om een intermediaire hart-as. Zoals gegeven zal dit uitkomen op een hart-as van -4 graden. Geleidingstijden en beschrijving van het ECG van P-top tot T-top Bepaald in afgeleide II, indien niet anders gemeld P-toppen De P-toppen zijn normaal als deze positief zijn in afgeleide II en aVf en bifasisch in V1. Dit wordt gezien op het ECG van deze patiënt. • De P-top moet <120ms zijn. Indien deze water groter is, zou dit kunnen passen bij linkerboezem overbelasting. Het mag maximaal 120 ms zijn. In het geval van deze patient is de P-top precies 3 hokjes, dus 120 ms. • De P-top moet <2,5 mm hoog zijn. Indien deze water groter is, zou dit kunnen passen bij rechterboezem overbelasting. In dit geval is de P-top 1 mm hoog. Er is in dit geval dus geen sprake van linker- of rechterboezem overbelasting. PQ-tijd (interval): De normale PQ tijd is <200 ms. Bij deze patiënt is de PQ tijd 3 kleine hokjes, wat overeen komt met 3x40ms = 120ms. De PQ-tijd is dus normaal. Indien afwijkend zou het kunnen passen bij een AV-geleidingsstoornis of een AV-block. In dit geval wordt elke P-top opgevolgd door een QRS-complex. Er is in dit geval dus geen sprake van AV-geleidingsproblematiek. QRS-complexen QRS-complexen mogen niet breder zijn dan 120 ms. Indien groter zou het kunnen wijzen op een LBTB of een RBTB. Bij deze patiënt heeft het QRS-complex in afgeleide V6 een breedte van 2,5 hokje, wat overeenkomt met ongeveer 100ms. Gegeven is een QRSD tijd gegeven van 99 ms, wat normaal is. Er is sprake van een normale R-topregresie, waarbij deze toppen toenemen van V1-V6 met de maximale uitslag in V5. Er worden geen zogenaamde konijnenoren of frietzak waargenomen in o.a. V1. Er is in dit geval dus geen sprake van een LBTB of RBTB. ST-segment Deze mag niet niet gedeprimeerd of geeleveerd zijn tov de basislijn voor de P-top. Dat is in het geval van onze patiënt loopt dit mooi door. Er is iets wat verhoging van het ST-segment zichtbaar, maar dit lijkt normaal. Geen sprake van een (oud) infarct. QT-tijd Het is belangrijk dit te corrigeren voor de hartfrequentie en wordt op de volgende manier bepaald: QTc = QT/√RR. Normale QT tijd <450 ms. Bij deze patiënt is de QT-tijd 398ms met een QTc van 401 ms. Hier worden dus geen afwijkingen te zien. Er is geen sprake van duidelijke ST-elevatie. T-toppen T-toppen horen asymmetrisch te zijn. Ze mogen niet te spits of te hoog zijn. In afleidingen V1 en aVR mogen de p-toppen negatief zijn. In de andere afleidingen horen ze positief te zijn. In het geval van deze patient worden in alle afleidingen positieve T-toppen gezien, met uitzondering in V1, aVR en aVL. Dit is echter niet afwijkend. Indien mogelijk vergelijking met het oude ECG (eventueel uploaden). Vorige ECG 02.05.2019. Gegevens hiervan zijn echter niet weergegeven in het elektronisch patiëntendossier. Conclusie Naar verwachting zouden er geen afwijkingen zichtbaar zijn op het ECG. De lab-uitslagen met daarin het Nt-proBNP liet namelijk geen verhoging zien, waardoor de kans op hartfalen gering was. We zien een duidelijk sinusritme, met een normale hartfrequentie. Daarbij zie ik een normale hart-as en normale geleidingstijden. Ondanks dat de QRS-complexen in afleiding II zeer klein zijn, wijst dit naar mijn weten niet op een pathologie. Aan de hand van dit ECG wordt dus geen directe cardiale oorzaak voor de dyspnoe d’effort van de patient gevonden.
