ECG interpretatie bij 76-jarige patiënte met dyspnoeklachten

i6153586

ECG interpretatie
Een van de internen bij ouderengeneeskunde in Zuyderland MC heeft mij deze patiëntecasus aanbevolen.
Casus: 76-jarige patiënte met COPD GIV wv bipap (18/6) en OZT (1L overdag en 2L ’s nachts), longembolie, ileus, hernia epigastrica en retentieblaas, heeft opgenomen gelegen bij de longziekten vanwege dyspnoeklachten.

Vraagstelling: Wordt de dyspneu alleen door een mogelijk exacerbatie van COPD veroorzaakt of is er iets anders aan de hand? Wat zeggen de laboratoriumwaarden?

Er was een ECG gemaakt, en ze kregen de lab uitslag.

1. Ritme
Regelmatig (R-R interval is regelmatig).
P-toppen niet zichtbaar en door positieve F-golven (flutter-golven) vervangen (zie afleiding V1, V2). De F-golven representeren de “re-entry” boezem depolarisatie.
Afwezigheid van een isoelektrische lijn tussen QRS-complexen.
2. Frequentie
We zien hier een typische “sawtooth” patroon passend bij atriale flutter.
Ventriculair frequentie van 150-160bpm.
Boezem frequentie ongeveer 375bpm (hier: F-F interval is 1500 gedeeld door 4 = 375) en representeert atriaal depolarisatie.
3. Geleidingstijden
AV-relatie 2:1: dat betekent dat 1 op 2 F-golven door een QRS-complex wordt gevolgd. Dit representeert de verhouding tussen een “flutter waves” en een QRS-complex.
We hebben hier een tweede graad AV-blok (Mobitz type 1/Weckenbach).
QRS-complex is ongeveer 0.12 sec lang.
4. Hart-as
Slecht betrouwbaar te beoordelen door de aanwezigheid van flutter waves.
5. P-top morfologie
Afwezigheid van P-toppen, echter aanwezigheid van “flutter waves” of F-golven.
6. QRS-morfologie
Afwezigheid van een isoelektrische lijn tussen QRS-complexen.
Smal QRS-complex.
Verder interpretatie is niet betrouwbaar.
7. ST elevatie
Niet betrouwbaar te beoordelen.
8. Vergelijking oude ECG (05.02.20)
Ritme: was toen ook regulair. P-toppen zijn zichtbaar en positief in afleiding.
Frequentie: meer tachycardisch bij opname op de afdeling.
Verder vergelijk is moeilijk door het feit dat de patiënt een atriale flutter had. Was het toen in 2020 al het begin van een atriale flutter?
9. Conclusie
Conclusie ECG: Atriale flutter met 2:1 geleiding 160 bpm, ST veranderingen bij tachycardie niet betrouwbaar te beoordelen evenals geleidingstijden.

Mijn vraagstelling wordt door de conclusie van de SEH-brief beantwoord:
– Dyspneu met hypoxemie DD exacerbatie COPD, infectieus DD component decompensatio cordis gezien NT-proBNP 140000 en klinisch overvuld DD LE onwaarschijnlijk gezien laag D-dimeer
– Atriale flutter met 2 op 1 geleiding, geluxeerd door exacerbatie COPD + decompensatio cordis waarvoor gedigitaliseerd