i6177859

ECG Opdracht Beschouwend
Disclaimer: dit is niet een patiënt die ik gezien heb, maar bij gebrek aan ECGs bij de patiënten die ik heb gezien heeft een bekende van mijn haar ECG gedeeld.
De casus bij deze ECG: een jongedame van 20 jaar presenteert zich op de SEH met een (inmiddels voorbijgegane) aanval van pijn op de borst, hartkloppingen, duizeligheid en ze voelde zich licht in het hoofd.
Ritme:
Elk QRS complex wordt voorafgegaan door een P-top.
Na elke P-top volgt een QRS complex.
Het ritme is regelmatig.
De maximale hoogte van de P-toppen is 2mm in II
De P-toppen zijn positief in II en AVF en bifasisch in V1
 Er is dus sprake van een sinusritme
Frequentie:
Er zitten 14 kleine hokjes tussen de QRS-complexen, 1500/14 = 107 BPM.
Er is dus sprake van een sinustachycardie (wellicht te duiden bij stress).
Geleidingstijden:
PQ-tijd:
De PQ-tijd is 2-3 hokjes = 0,08-0,12 (0,12-0,22s)
Dit is versneld tot normaal. Dit zou kunnen duiden op het Wolff-Parkinson White syndroom.
QRS-duur:
De QRS-duur is 2-2,5 hokjes = 0,08-0,10 (<0,10s)
Dit is normaal.
QT-interval:
Het QT-interval is 8-8,5 hokjes = 320-340ms
Dit is normaal.
QTc = 428ms, dit is ook normaal (<460ms)
Hartas:
De QRS-dflectie is positief in I en II en is dus normaal.
P-top-morfologie:
De P-top is smaller dan 0,12s, lager dan 2,5MM II en III en positief in II & AVF en bifasisch in V1.
QRS-morfologie:
Er zijn geen pathologische Q-golven. Er is geen indicatie voor linker- of rechterventrikelhypertrofie. Er is geen sprake van microvoltages. Er is normale R-topprogressie.
ST-morfologie:
Er is geen sprake van ST-depressie of elevatie. Er zijn ‘notched’ T-toppen zichtbaar in I, II en AVL.
Conclusie
Sinustachycardie met een verkort PQ-tijd, passend bij Wolff-Parkinson White syndroom.